Categorie Archieven: Psychologie

schande

schande

Toen ik opgroeide, voelde ik vaak schaamte. Mijn moeder was geestelijk ziek en er was niets dat je helemaal over. Ik zorgvuldig vermeden om het even wat die ziekte van mijn moeder kon openbaren. Het was een opvoeding in schaamte en ontkenning. Ik voelde me ook een grote schuld. Het voelde een of andere manier alsof alles mijn schuld was en dat het mijn verantwoordelijkheid om de dingen recht te zetten.

Op school kan alcoholisme wijsheid zijn. 'Stina is van huis weggegaan. Ze viel niet op met haar ouders. Haar vader liet vallen. 'Ik herinner me dat ik dol was op jaloezie zoals Stina. Het zou zo eenvoudig geweest zijn om gewoon te zeggen dat zelfs ouders een grapje maakten. Maar nee. Geestesziekte zelf is nooit besproken. Ja, natuurlijk. Ik had eigenlijk een klasgenoot op de middelbare school, Fredrik was zijn naam. Hij vertelde me dat zijn ouders gescheiden waren omdat zijn moeder geestelijk ziek was. Pas nu op de middelbare school kreeg hij te horen dat hij niet alleen een zuster had, maar nog twee broertjes en zusjes die niemand had verteld. Fredrik's vader had niet voor alle vier de kinderen kunnen zorgen, zonder de twee jongste die hij had achtergelaten en nooit iets over Fredrik en zijn grote zus verteld. Ik voelde vreselijke spijt voor Fredrik en voelde ook een samenwoning. Het was niet alleen ik in het hele universum die een geestelijk zieke ouder had.

geestelijke ziekte van mijn moeder maakte het onder andere in het feit dat ze niet kon opruimen, maar in plaats daarvan verzameld en geaccumuleerd. Ze was niet in staat om iets te gooien. Wanneer andere vrienden namen hun maatjes dus ging ik alleen. Ik zou nooit naar huis te brengen van iemand en ik had niemand om mee te praten. Toen ik misschien twaalf jaar oud was toen mijn moeder uitgedrukt heel hard en duidelijk voor mij dat als ik een woord over hoe het eruit zag in ons huis onthuld dus ik zou worden utkört. Ik herinner me de angst die ik voelde. Waar zou ik gaan? Ik kon nergens mijn toevlucht te nemen en ik had helemaal niemand om mee te praten.

Mijn broers en zussen waren veel ouder dan ik en hen, kon ik niet praten. Alles was een of andere manier onder het deksel. In stealth, heb ik geprobeerd om schoon te maken zo veel als ik kon. Een zomer heb ik geleegd mijn neef en de kelder van mijn ouders in het geheim. Het was eigenlijk gewoon onzin we uitgezocht en de container gooide. Helaas duurde het niet lang, het was net zo veel troep in de kelder weer.

Toen ik verhuisde weg van huis tot jaren 19 oud, het was zo'n ongelooflijke opluchting dat ik eindelijk ergens kon blijven waar ik in orde kon houden. Ik heb genoten van de mogelijkheid om vrienden te winnen en ik maakte een beslissing om niet schuldig voelen dat ik niet meer thuis en gereinigd mijn ouders. Uiteindelijk realiseerde ik me dat ik eigenlijk kon niets doen. Ik bevrijdde me van een groot deel van de verantwoordelijkheid die ik op mezelf die verantwoordelijk zijn voor het leven van mijn ouders te zijn.

Er is een uitdrukking in Zweden die ik echt ontken en dat is de uitdrukking; "Het is zowel medelijden als schaamte." Het is zo ongelooflijk eenvoudig om deze twee concepten samen te voegen. Proef deze woorden zelf: SYND - SKAM.

Toen ik lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geworden zoals ik geleerd over de zonde. Wat is een schande echt? Volgens onze theologie is jammer dat van hun eigen vrije wil voor kiezen om Gods geboden te gehoorzamen of niet rechtvaardig te handelen, ondanks het kennen van de waarheid. James 4: 17 zegt:

Wie dus weet goed te doen en het niet doet, hij zondigt.

Zonde is dus slechts om één ding; niet volgen van de wil van God / het goede dat wij weten wat goed of fout is. Zonde is niet over wat andere mensen doen, het gaat niet over het maken van fouten, maar het was niet opzettelijk en het is zeker niet over schaamte.

In onze gemeente hebben we een prachtige theologische doctrine die ons beschermt tegen schaamte. In tegenstelling tot alle andere christelijke kerken zijn wij van mening is niet voor de erfzonde. Original Sin betekent dat iemand anders verkeerd heeft gedaan en we anderen kunnen de zonde en schande dragen. Hoe oneerlijk is het niet.

Toen ik de literatuur las ik een aantal van de gedachten van de förkättade erfzonde te komen toen de mensen zelfbeeld volledig vergiftigen. U vindt het in Baudelaire de Fleurs du mal zo goed als in Hawthornes The Scarlet Letter. We worden als zondaars geboren, we erven de zonden van anderen ... Hoe vals is deze leer niet! De waarheid is dat we volledig nieuw en puur geboren worden zonder zonde en we erven de zonden van anderen niet.

Meest recent las ik Jean Paul Sartre's toneelstuk De vliegen die net over schuld en vrijheid van handelen. Sartre was een van de grootste existentialisten de 1900 en hij benadrukte dat wij als mensen vrij waren. Wij zijn, indien veroordeeld tot vrijheid. Het betekent dat we niet iemands zonde erven, en het betekent ook dat we persoonlijke verantwoordelijkheid voor onze beslissingen moeten nemen. Helaas lijkt het erop dat Sartre is van mening dat het feit dat mensen hun lot kunnen nemen in hun eigen handen betekent ook dat mensen de angst en schuldgevoel kan voelen.

Het evangelie in zijn leven hebben en echt ontdekken wat het evangelie betekent, heeft me doen begrijpen wat zonde is en ik kan onderscheid maken tussen zonde en schuld. Ik weet dat ik onschuldig ben aan het gedrag van mijn ouders, en ik verwijs ze zelfs niet naar hun manier van leven. Geestesziekte is geen zonde op zichzelf.

Het evangelie is echt betekende veel in mijn leven en een van de dingen is dat ik omwille van het evangelie is gekomen om te beseffen dat ik niet de verantwoordelijkheid voor beslissingen en manier van het leven van andere mensen kan nemen, maar is verantwoordelijk voor mijn eigen beslissingen en de manier waarop we leven en ik hoef niet schuldig te voelen, maar laat God zorg voor mijn negatieve gevoelens. Alles wat ik moet doen is opnieuw te beginnen en leren om ingevingen van de Heilige Geest te luisteren.

Natuurlijk, dit alles is een proces. Toen ik 28 jaar en ontmoette mijn huidige man, ik voelde een grote schande om hem te vertellen over mijn ouders, hoe mijn moeder was en hoe het eruit zag in mijn ouderlijk huis. Het is pas in de veertig die ik tot nu toe in mijn ontwikkeling die ik niet langer schamen zijn gekomen, maar kan onderscheid maken tussen mijn leven en het leven van mijn ouders en je vertellen over mijn opvoeding.

Het bevorderen van de twijfel en de gevaarlijke twijfel

P1000484

Het is populair bij de kerk te twijfelen. Als we twijfelen er niet aan dat je waarschijnlijk niet voldoende geïnformeerd of een kinderlijk geloof (lees: naïef). Voor mij, twijfel is niet zo vreemd. We hebben allemaal onze ups en neer golven van het leven. Maar de vraag is of twijfel zelf is niets opbouwend? Stel dat je een motorfiets in de tuin. Je gaat om een ​​ritje te nemen, maar vraagt ​​zich af of de fiets is in rijdende staat. Je begint te twijfelen dat u die felbegeerde motortour kunt krijgen. Wat doe je? Ga zitten en beginnen te filosoferen over wat er mis is met de motor zou kunnen zijn? Misschien is het opstarten van een gesloten Facebook-groep en stelt een aantal broers en zussen twijfelaars aan uw tvivlarbehov bevestigen? Nee, waarschijnlijk niet. Je gaat naar de motor en proberen om het te starten. Misschien stapt uit de motor en ga testen. Misschien is de olie, of iets technisch controleren u. Of?

Dus hier is het ook met geloof ook.

We kunnen intellectualiseren, we kunnen rotzooien, we kunnen discussiëren met even intelligente, inzichtelijke mensen die ook twijfelen om ons ego te bevestigen, sorry, om te bevestigen dat we deel uitmaken van een grotere gemeenschap, ik bedoel ...
Maar het geloof is in feite een handeling. De overtuiging is dat uw motorfiets. Je moet om te testen en te zien of het werkt.

Onlangs was ik voor twijfels uitgenodigd bij een facebookgroep met gesloten einde. Ik denk dat degene die me uitnodigde dacht dat ik misschien intellectueel genoeg was om in te passen. Ja, natuurlijk moet je kritisch denken, toch? Van pure nieuwsgierigheid en om spreads te krijgen om deze blog te betoveren, ging ik met. Om een ​​lang verhaal kort te maken, werd ik uiteindelijk uitgesloten van de groep. Het probleem? Ik twijfelde niet genoeg. Als je alle algemene knarsetalent negeert over ouders, familieleden, leden van de gemeente, kerkleiders, enz., Stond de kritiek op de polygamie van de kerk hoog op de lijst. Absoluut aarzelend merkte ik op dat ik persoonlijk geen problemen had met polygamie. Eerlijk gezegd. Stel je voor dat je TWEE vrouwen bent die de wang van de man zeggen om voor het aanrecht te zorgen. Nee, ik heb ze echt niet op hun blog laten zien, maar ik wil er nog op wijzen dat het probleem van een typisch en lokaal karakter was. In Afrika heeft de kerk het probleem dat leden van de kerk polygamie opnieuw willen uitnodigen.

Er kan ik leren van deze groep was om irrelevante dingen zijn gerezen die niet echt de waarheid van het Evangelie te maken, bijvoorbeeld, persoonlijke conflicten, en dat de groep was geen neutrale tvivlargrupp. Is een groep van neutrale, alle stem horen, maar dit was niet het geval in deze groep. Een broeder in mijn gemeente die een professor (denk ik) leerde mij het begrip "bubblefiering". Ze wonen in hun eigen beetje fantasie als een Facebook-groep en kan niet instemmen met andere standpunten. Iets dat ik uiteindelijk niet getwijfeld in termen van deze facebook groep was dat het werkelijk over een exit-groep. Te twijfelen is iets wat we moeten verwelkomen en niet onderdrukken, de mens, is er twijfel gevaarlijk. Er is het voorbeeld van verschillende groepen waar het doel is niet zo dat je zou moeten kunnen komen om weer te geloven, maar dat je het geloof volledig zou moeten verlaten. Er was geen tvivlargrupp dat ik uit werd gegooid, was het een schoon exit-groep. De beroemde naam van de groep die Hans Mattsson en John Dehlin was de groep had niet gedacht dat ik minder over de kwestie getwijfeld.

Toen ik de vorige keer in de tempel was, had ik het voorrecht om een ​​gesprek te hebben met een van de tempeldienaren daar. Ze vertelde haar dat ze in haar jeugd op zending naar Utah was geweest. Daar ontmoette ze veel vrouwen uit polygame gemeenschappen. Op een gegeven moment vond ze geschriften aan de universiteit van de kerk, waar elke leider in de vroege 1800-toespraak zei dat het goed was voor mannen om aantrekkelijke jonge vrouwen aan te trekken. Deze informatie zette haar ertoe aan echt te twijfelen en ze dacht bij zichzelf: "Wat doe ik hier?" Ze was op missie en geloofde niet langer. Deze tempeldienaar vertelde haar echter dat ze zich realiseerde dat ze maar één bron kon vinden om kennis te vergaren. Ze bad tot God en vroeg hem. Toch is het alleen God die het antwoord kent.

Twijfel bestaat in alle tijden. De discipelen twijfelden aan Jezus Christus, ondanks alle wonderen die zij hebben gezien. Jezus Christus zelf twijfelde misschien op een zwak moment aan zijn eigen missie toen hij "Mijn God, mijn God" riep. Waarom heb je me in de steek gelaten? "Dus ik ben de laatste om aan twijfel te twijfelen, maar ik dring er bij iedereen op aan God te proberen. Kun je je motor testen, dan kun je knielen en God vragen. Mijn persoonlijke ervaring is ook dat ik mijn geloof bouw door goed te leven. Volg ik alle biedingen? Lees ik de Schriften en rechtvaardig ze? Moet ik regelmatig vragen? Kan ik dankbaarheid tonen? Kan ik me realiseren dat ik het nooit kan begrijpen omdat ik een onvolmaakt mens ben?

"Wat doen we met onze motorfiets?" Ja, omdat het niet zal storen, veronderstel ik dat je het op de een of andere manier moet onderhouden. Bewaren we ons geloof of houden we alleen onze twijfels in stand? Soms moeten we gewoon een standpunt innemen en werken op basis van die positie. Voordat ik lid van de kerk werd, twijfelde ik veel. Ik was niet warm of koud en wilde niet opkomen. Het was een speciale gebeurtenis waardoor ik me plotseling realiseerde dat ik moest beslissen. Toen ik besloot, liet ik mezelf dopen. Maar dat is niet voldoende. Ik moet ook Christus en zijn geboden volgen. Soms voel ik echt hoe ik geloof heb geprobeerd. Toen ik scheidde en alleen stond met vier kinderen, was de tiende een grote uitdaging. Ik herinner me hoe depressief ik me voelde toen ik in verband met mijn scheiding een krantenartikel las over hoe arm economisch alleenstaande moeders het hadden. Toen ik dit las, viel ik neer en dacht ik dat de meeste alleenstaande moeders misschien twee kinderen hadden, geen vier kinderen en dat ze niet de tiende betaalden. Maar ik besloot de Heer te proberen. Ik bleef elke maand mijn tiende betalen op mijn bruto salaris. Natuurlijk heb ik dat vet niet gehad, maar ik heb verschillende keren gezien hoe mijn geloof werd versterkt door alle zegeningen die ik heb ontvangen toen ik ervoor koos mijn geloof te volgen.

Wat zegt de Bijbel over de twijfels? Ja, er is een dergelijke website dat brengt alle geschriften, waar het wordt opgenomen. Ik heb een aantal van deze teksten geselecteerd om te laten zien welke houding we zouden moeten hebben en op welke manier we kunnen gaan.

Vertrouw op de Heer met heel je hart, en steun op uw eigen inzicht. (Word 3: 5)

Als een van u wijsheid ontbreekt, moet hij God, die aan allen geeft vrijelijk en zonder kritiek te vragen, en hij zou moeten krijgen. 6 Maar hij zal in geloof bidden zonder te twijfelen. Degene die twijfelt lijkt op de golf van de zee die wordt aangedreven en geslagen door de wind. 7 Zo iemand moet niet denken dat ze iets van de Heer kan ontvangen, 8 splitsen zoals ze is en onstabiel op al haar wegen. (Jak 1: 5-8)

Maar hij zei tot hen: "Waarom ben je zo bang? Waarom is het up twijfels in uw harten? Lc 24: 38

Jezus antwoordde: 'Ik zeg u: Als u geloof hebt en niet twijfelt, kunt u niet alleen wat de vijgenboom doen. Je zult zelfs kunnen zeggen tot deze berg, verheffen en in de zee geworpen, en het zal gebeuren. (Matteüs 21: 21)

Tegen diegenen die betwijfelen dat je genadig zult zijn (Jud 1: 22)

Bron: 46 Bijbelverzen over twijfel.

Nee, ik ben niet van Charlie

kroon van doornen

Vrijheid van meningsuiting is iets kostbaars dat we onze maatschappij moeten beschermen. We moeten het recht voor om onze standpunten te uiten. Het is een voorwaarde voor een democratische samenleving. Maar de vrijheid van meningsuiting is iets dat ook kan worden misbruikt. Een van de dingen die Jezus Christus ging door, die deel uitmaakte van zijn lijden voordat hij een pijnlijke dood onderging was dat hij werd bespot. De spot was zowel verbaal als fysiek. Jezus werd bespot omdat hij erkend dat hij de koning van de Joden was en had een doornenkroon ingedrukt op zijn hoofd en een gelegd op hun schouders mantel. Hoe moeten wij als christenen gedragen tegenover onze medemensen? Ja, Jezus niet critici in elk geval.
Ja, al geef ik mijn lichaam om te worden verbrand, en de liefde niet had, zou dit me niets. (1 Koeien 13: 3)

Om hun mening, de vrijheid van meningsuiting uit te drukken, maar om te bespotten, dwz vorm, is geen vrijheid van meningsuiting. We moeten respect voor onze medemens, wat niet betekent dat we noodzakelijkerwijs eens met hen in hun mening of overtuiging te tonen. Als leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, weten we dat we op zo'n manier dat we de aanwezigheid van de Heilige Geest te leven. Paul uitdrukt in lof van de liefde die het maakt niet uit wat we doen, als we het niet in de liefde niet doen.

Soms is dat mijn twee jongens elkaar gehinderd. Een van hen kan lopen huilend naar me toe en klagen over hoe hij werd geschopt en geslagen door haar broer. Dergelijke terrorisme is niet in onze familie geaccepteerd, maar op hetzelfde moment, vraag ik, natuurlijk, waarom de voormalige broer van de andere getroffen. Het antwoord is vaak dat de soorten en trappen vormen een reactie op een mondelinge provocatie. Provocatie heeft niet het recht om wraak te nemen geven, maar provocatie op zich is niet goed. Als moeder berispt ik zowel mijn jongens. Beiden hebben verkeerd gehandeld. Dan is er natuurlijk geen excuus voor terrorisme, maar dat er een recht op spot te legitimeren.

In Zweden, heb je het recht om te denken en te zeggen bijna alles wat je maar wilt. U hebt het recht om jezelf te uiten op de radio, op televisie en op het web. De vrijheid van meningsuiting staten van deze rechten. Er is ook wat niet te doen, zoals laster of belediging van een ander persoon. (Bron: riksdagen.se )

Ja, wat je zegt over de bovenstaande citaten? Nou, degenen die het recht te schenden pleiten geloven dat ze schenden Mohammed - die dood is. Maar als Mohammed dood is, hoe kan hij worden beledigd? Natuurlijk, is niet gericht tegen de bespotting van een dode persoon niet kan worden overtreden zonder dat de spot gericht op de doelgroep die beledigd voelt; degenen die geloven dat Mohammed Gods ware profet.Frågor dat dit niet eenvoudig en ik merk in diverse fora dat de opvattingen over de vrijheid van meningsuiting verschillen tussen de leden van de kerk. Alle niet naar kijken als ik. Wij zijn lid van de kerk en naar de tempel, maar onder meer convenanten die onder andere betekent dat we tweede people.Although Ik kan tot op zekere hoogte versnipperd voelen in termen van, bijvoorbeeld, satire kunstwerk niet mogen bespotten. Mijn oom duurde enkele jaren Gothenburg Handel en Sjöfartstidning. Het tijdschrift werd onder andere bekend om zijn satire tekeningen van het nazisme in 1930 eeuw. Met behulp van verschillende middelen om vreemdelingenhaat te bestrijden en racisme voelt niet vreemd voor mij, maar de religie van de mensen spotten is gewoon verwerpelijk. Hij die zonder zonde is, kan de eerste steen werpen.https://www.lds.org/new-era/1974/08/a-serious-look-at-humor?lang=eng

Zelfmoord ontneemt je de mogelijkheid om alles om beter te worden

zelfmoord Zeker, deze foto is goed en belangrijk? "Zelfmoord neemt niet weg dat het leven nog erger zou kunnen zijn. Zelfmoord verwijdert de mogelijkheid om ooit het leven om beter te worden. "

Ik heb deze afbeelding als een fb status van enige tijd geleden, en vandaag kreeg ik nog een link naar een chat site voor iedereen die overweegt zelfmoord. Hoe belangrijk het is dat we deze informatie, want wie weet wie slecht voelt nu delen?

https://mind.se/chatta/

Een tijdje geleden heb ik gereageerd op een gesloten website voor familieleden van mensen met het Asperger-syndroom, evenals degenen die zich zijn gediagnosticeerd. Een van mijn kinderen aspergers dus daarom ben ik een lid van de groep. Een jonge kerel uitdrukken hoe erg hij voelde en ik eigenlijk schreef een reactie dat hij belangrijk was en dat hij zelf houding moet veranderen aan zichzelf. Soms is het genoeg om te beseffen dat ze hun aanpak moeten veranderen, zullen velen het geloof helpen in God en dat er een betekenis aan het leven, maar voor sommigen is het meer serieuze en vereist psychiatrische hulp. Ikzelf ben erg dankbaar dat ik heb geleerd door mijn kerk die we hebben vrije wil in ons leven en dat we onze houding moeten veranderen als het is destructief. Boven alles, ik ben dankbaar voor mijn geloof en voor het doel en de liefde die hij me geeft. Het is zo saai in de Zweedse samenleving, we hebben al het materiaal in overvloed, we hebben zekerheid, onderwijs en gezondheidszorg. Maar we hebben niet een deel van het water die nooit opdroogt, dat ons niet dorstig weer maakt nemen. Alleen Christus kan ons dat geven. Ik ben ook dankbaar dat een lid van een kerk zijn waar een psychische aandoening is niet beschamend gecoat en genegeerd, maar serieus genomen. We zijn niet alleen aanbevolen geestelijke steun, zijn we ook aangemoedigd om professionele hulp te zoeken.