Categorie Archieven: Psychologie

schande

schande

Toen ik opgroeide, voelde ik vaak schaamte. Mijn moeder was geestelijk ziek en er was niets dat je helemaal over. Ik zorgvuldig vermeden om het even wat die ziekte van mijn moeder kon openbaren. Het was een opvoeding in schaamte en ontkenning. Ik voelde me ook een grote schuld. Het voelde een of andere manier alsof alles mijn schuld was en dat het mijn verantwoordelijkheid om de dingen recht te zetten.

Op school, kon het gefluister van alcoholisme. "Stina verplaatst weg van huis. Ze kon niet van hun ouders staan. Haar vader dronk. "Ik herinner me dat ik voelde jaloers op mensen die Stina. Het was zo gemakkelijk om gewoon te zeggen dat je ouders dronken geweest. Maar nee. Geestesziekten in zelf was praten nooit over. Ja, natuurlijk. Ik had eigenlijk een klasgenoot op de middelbare school, Frederick was zijn naam. Hij vertelde me dat zijn ouders waren gescheiden, omdat zijn moeder geestelijk ziek was. Pas nu op de middelbare school, had hij te horen gekregen dat hij niet alleen een zuster, maar twee andere broers en zussen dat niemand me had verteld over gehad. Frederick's vader was niet in staat om zorg te dragen van vier kinderen, maar de twee jongste, had hij gebleven was en nooit verteld een van Fredrik en zijn oudere zus. Ik voelde me vreselijk voor Frederick en ook voelde een affiniteit. Het was niet de enige in het hele universum, die een geestelijk zieke ouder gehad.

geestelijke ziekte van mijn moeder maakte het onder andere in het feit dat ze niet kon opruimen, maar in plaats daarvan verzameld en geaccumuleerd. Ze was niet in staat om iets te gooien. Wanneer andere vrienden namen hun maatjes dus ging ik alleen. Ik zou nooit naar huis te brengen van iemand en ik had niemand om mee te praten. Toen ik misschien twaalf jaar oud was toen mijn moeder uitgedrukt heel hard en duidelijk voor mij dat als ik een woord over hoe het eruit zag in ons huis onthuld dus ik zou worden utkört. Ik herinner me de angst die ik voelde. Waar zou ik gaan? Ik kon nergens mijn toevlucht te nemen en ik had helemaal niemand om mee te praten.

Mijn broers en zussen waren veel ouder dan ik en hen, kon ik niet praten. Alles was een of andere manier onder het deksel. In stealth, heb ik geprobeerd om schoon te maken zo veel als ik kon. Een zomer heb ik geleegd mijn neef en de kelder van mijn ouders in het geheim. Het was eigenlijk gewoon onzin we uitgezocht en de container gooide. Helaas duurde het niet lang, het was net zo veel troep in de kelder weer.

Toen ik verhuisde weg van huis tot jaren 19 oud, het was zo'n ongelooflijke opluchting dat ik eindelijk ergens kon blijven waar ik in orde kon houden. Ik heb genoten van de mogelijkheid om vrienden te winnen en ik maakte een beslissing om niet schuldig voelen dat ik niet meer thuis en gereinigd mijn ouders. Uiteindelijk realiseerde ik me dat ik eigenlijk kon niets doen. Ik bevrijdde me van een groot deel van de verantwoordelijkheid die ik op mezelf die verantwoordelijk zijn voor het leven van mijn ouders te zijn.

Er is een uitdrukking in Zweden dat ik echt een hekel aan, en het is de uitdrukking; "Het is een zonde en jammer." Het is zo ongelooflijk gemakkelijk om deze twee begrippen verwarren. Proef deze woorden zelf: SCHANDE - SCHANDE.

Toen ik lid van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen geworden zoals ik geleerd over de zonde. Wat is een schande echt? Volgens onze theologie is jammer dat van hun eigen vrije wil voor kiezen om Gods geboden te gehoorzamen of niet rechtvaardig te handelen, ondanks het kennen van de waarheid. James 4: 17 zegt:

 

Wie dus weet goed te doen en het niet doet, hij zondigt.

 

Zonde is dus slechts om één ding; niet volgen van de wil van God / het goede dat wij weten wat goed of fout is. Zonde is niet over wat andere mensen doen, het gaat niet over het maken van fouten, maar het was niet opzettelijk en het is zeker niet over schaamte.

In onze gemeente hebben we een prachtige theologische doctrine die ons beschermt tegen schaamte. In tegenstelling tot alle andere christelijke kerken zijn wij van mening is niet voor de erfzonde. Original Sin betekent dat iemand anders verkeerd heeft gedaan en we anderen kunnen de zonde en schande dragen. Hoe oneerlijk is het niet.

Toen ik de literatuur las ik een aantal van de gedachten van de förkättade erfzonde te komen toen de mensen zelfbeeld volledig vergiftigen. U vindt het in Baudelaire de Fleurs du malevenals Hawthorne's The Scarlet Letter. We zijn geboren als zondaars, erven we de zonden van anderen ... Hoe onwaar is deze leer! De waarheid is dat we geboren zijn vrij nieuw en schoon zonder zonde en we hebben niet de zonden van anderen erven.

Meest recent las ik Jean Paul Sartre's toneelstuk De vliegen die net over schuld en vrijheid van handelen. Sartre was een van de grootste existentialisten de 1900 en hij benadrukte dat wij als mensen vrij waren. Wij zijn, indien veroordeeld tot vrijheid. Het betekent dat we niet iemands zonde erven, en het betekent ook dat we persoonlijke verantwoordelijkheid voor onze beslissingen moeten nemen. Helaas lijkt het erop dat Sartre is van mening dat het feit dat mensen hun lot kunnen nemen in hun eigen handen betekent ook dat mensen de angst en schuldgevoel kan voelen.

Om het evangelie in hun leven hebben en echt ontdekken wat het evangelie betekent heeft voor mij betekende dat ik kan begrijpen wat zonde is en ik kan onderscheid maken tussen zonde en schuld. Ik weet dat ik ben onschuldig aan het gedrag van mijn ouders en ik ondeugden, noch hen voor hun manier van leven. Psychische aandoening is op zichzelf geen zonde.

Het evangelie is echt betekende veel in mijn leven en een van de dingen is dat ik omwille van het evangelie is gekomen om te beseffen dat ik niet de verantwoordelijkheid voor beslissingen en manier van het leven van andere mensen kan nemen, maar is verantwoordelijk voor mijn eigen beslissingen en de manier waarop we leven en ik hoef niet schuldig te voelen, maar laat God zorg voor mijn negatieve gevoelens. Alles wat ik moet doen is opnieuw te beginnen en leren om ingevingen van de Heilige Geest te luisteren.

Natuurlijk, dit alles is een proces. Toen ik 28 jaar en ontmoette mijn huidige man, ik voelde een grote schande om hem te vertellen over mijn ouders, hoe mijn moeder was en hoe het eruit zag in mijn ouderlijk huis. Het is pas in de veertig die ik tot nu toe in mijn ontwikkeling die ik niet langer schamen zijn gekomen, maar kan onderscheid maken tussen mijn leven en het leven van mijn ouders en je vertellen over mijn opvoeding.

Het bevorderen van de twijfel en de gevaarlijke twijfel

 

P1000484

Het is populair bij de kerk te twijfelen. Als we twijfelen er niet aan dat je waarschijnlijk niet voldoende geïnformeerd of een kinderlijk geloof (lees: naïef). Voor mij, twijfel is niet zo vreemd. We hebben allemaal onze ups en neer golven van het leven. Maar de vraag is of twijfel zelf is niets opbouwend? Stel dat je een motorfiets in de tuin. Je gaat om een ​​ritje te nemen, maar vraagt ​​zich af of de fiets is in rijdende staat. Je begint te twijfelen dat u die felbegeerde motortour kunt krijgen. Wat doe je? Ga zitten en beginnen te filosoferen over wat er mis is met de motor zou kunnen zijn? Misschien is het opstarten van een gesloten Facebook-groep en stelt een aantal broers en zussen twijfelaars aan uw tvivlarbehov bevestigen? Nee, waarschijnlijk niet. Je gaat naar de motor en proberen om het te starten. Misschien stapt uit de motor en ga testen. Misschien is de olie, of iets technisch controleren u. Of?

Dus hier is het ook met geloof ook.

We kunnen intellectualiseren, we kunnen nadenken, we kunnen bespreken met even intelligent inzichtelijke kerels die ook twijfelen aan ons ego te bevestigen, sorry, om te bevestigen dat we deel uitmaken van een grotere gemeenschap, ik bedoel ...
Maar het geloof is in feite een handeling. De overtuiging is dat uw motorfiets. Je moet om te testen en te zien of het werkt.

Enige tijd geleden werd ik uitgenodigd om een ​​van die gesloten Facebook-groep voor de twijfelaars. Ik denk dat degene die mij mijn gedachte dat misschien was ik intellectueel genoeg om te passen in uitgenodigd. Ja, natuurlijk moet je het kritisch denken, toch? Uit nieuwsgierigheid en om ideeën te animeren deze blog, dus ik ging met. Om een ​​lang verhaal kort te maken, was ik uiteindelijk verdreven uit de groep. Het probleem? Ik twijfelde niet genoeg. Nog afgezien van alle publiek janken van de ouders, familieleden, kerkleden, kerkleiders, enz. Dus was kritiek op polygamie hoog van de kerk op de lijst. Heel nonchalant, heb ik een opmerking gemaakt dat ik persoonlijk geen problemen met polygamie ervaren. Eerlijk gezegd. Stel je voor dat de twee vrouwen die vertellen collega locomotieven om te zorgen voor de gerechten. Nee, mezelf helemaal zo oneerbiedig uitgedrukt niet op hun blog, maar ik wil erop wijzen dat het probleem was typisch voor de tijd en de lokale kunst. In Afrika, de kerk heeft problemen met de leden van de kerk zou polygamie opnieuw wijden.

Er kan ik leren van deze groep was om irrelevante dingen zijn gerezen die niet echt de waarheid van het Evangelie te maken, bijvoorbeeld, persoonlijke conflicten, en dat de groep was geen neutrale tvivlargrupp. Is een groep van neutrale, alle stem horen, maar dit was niet het geval in deze groep. Een broeder in mijn gemeente die een professor (denk ik) leerde mij het begrip "bubblefiering". Ze wonen in hun eigen beetje fantasie als een Facebook-groep en kan niet instemmen met andere standpunten. Iets dat ik uiteindelijk niet getwijfeld in termen van deze facebook groep was dat het werkelijk over een exit-groep. Te twijfelen is iets wat we moeten verwelkomen en niet onderdrukken, de mens, is er twijfel gevaarlijk. Er is het voorbeeld van verschillende groepen waar het doel is niet zo dat je zou moeten kunnen komen om weer te geloven, maar dat je het geloof volledig zou moeten verlaten. Er was geen tvivlargrupp dat ik uit werd gegooid, was het een schoon exit-groep. De beroemde naam van de groep die Hans Mattsson en John Dehlin was de groep had niet gedacht dat ik minder over de kwestie getwijfeld.

Toen ik later in de tempel was, had ik het voorrecht met een van de tempel werknemers daar te praten. Ze vertelde me dat in haar jeugd op een missie naar Utah was gegaan. Daar ontmoette ze veel vrouwen uit polygame gemeenschappen. Op een gegeven moment, toen ze vond de geschriften van de Church University waar sommige leiders in de vroege 1800 toespraak tot uitdrukking dat het goed was voor mannen om op jonge, aantrekkelijke vrouwen. Deze informatie leidde haar naar echt beginnen te twijfelen en dacht bij jezelf: "wat doe ik hier? 'Ze was op een missie en niet meer geloofd. Maar, zoals gezegd dit tempeltjänaren besefte ze dat er was slechts één bron ze zou kunnen uitmonden naar kennis. Ze ging naar God in het gebed en vroeg hem. Toch is het waar dat het alleen God, die het antwoord weet.

Twijfels hebben bestaan ​​in alle tijden. De discipelen twijfelde Jezus Christus, ondanks alle wonderen die zij getuige. Jezus Christus zelf misschien in een zwak moment getwijfeld aan zijn eigen zending toen hij uitriep: "Mijn God, mijn God. Waarom hebt Gij mij verlaten? 'Dus ik ben de laatste om de twijfel te twijfelen, maar ik moedig iedereen aan om God te proberen. Je kunt testen of uw motorfiets, dan kan ik naar beneden gaan op uw knieën en God te vragen. Mijn persoonlijke ervaring is dat ik de opbouw van mijn geloof door het leven recht. Ik volg al de geboden? Ik las de Schriften en nadenken hen? Heb ik bid regelmatig? Kan ik dankbaarheid te tonen? Ik realiseer me dat ik nooit kan begrijpen alles, want ik ben een onvolmaakte mens?

'Wat doen we met onze motorfiets?' Ja, want het moet niet Paja dus ik denk dat je moet het op geen enkele manier te handhaven. Wij handhaven ons geloof of zijn we gewoon onze twijfels? Soms moeten we gewoon de positie en het werk vanuit dit standpunt te nemen. Voordat ik lid van de kerk, dus ik twijfelde heel veel. Ik was niet warm of koud en niet een standpunt innemen. Het was een bijzondere gebeurtenis die me maakte plotseling het besef dat ik moest beslissen. Zodra ik besloot dat ik zou laten dopen mij. Maar dat is niet alles. Ik moet ook volgen Christus en Zijn geboden. Soms echt weten hoe ik het geloof heb getest. Toen ik ging scheiden en was alleen met vier kinderen dus tienden een grote uitdaging. Ik herinner me hoe depressief ik me voelde toen ik in verband met mijn scheiding was het lezen van een krantenartikel over slechte economische ensamtående moeders had. Toen ik dit las, mijn moed zonk en ik dacht dat de meeste alleenstaande moeders misschien had twee kinderen, niet vier kinderen en ze niet tienden te betalen. Maar ik besloot om de Heer te proberen. Ik bleef elke maand mijn tiende van mijn bruto salaris te betalen. Natuurlijk, heb ik niet gehad het vet, maar ik heb meerdere malen getuige van hoe mijn geloof gesterkt door alle zegeningen die ik heb ontvangen sinds ik gekozen heb om mijn geloof volgen.

Wat zegt de Bijbel over de twijfels? Ja, er is een dergelijke website dat brengt alle geschriften, waar het wordt opgenomen. Ik heb een aantal van deze teksten geselecteerd om te laten zien welke houding we zouden moeten hebben en op welke manier we kunnen gaan.

Vertrouw op de Heer met heel je hart, en steun op uw eigen inzicht. (Word 3: 5)

Als een van u wijsheid ontbreekt, moet hij God, die aan allen geeft vrijelijk en zonder kritiek te vragen, en hij zou moeten krijgen. 6Maar hij moet bidden in geloof, geen enkel opzicht twijfelende. Wie twijfelt is als een golf van de zee gedreven en opgejaagd door de wind. 7Zo'n man moet niet denken dat hij iets van de Heer te ontvangen; 8gefragmenteerd als de man, instabiel in al zijn wegen. (James 1: 5-8)

Maar hij zei tot hen: "Waarom ben je zo bang? Waarom is het up twijfels in uw harten? Lc 24: 38

Jezus antwoordde: 'Ik zeg u: Als u geloof hebt en niet twijfelt, kunt u niet alleen wat de vijgenboom doen. Je zult zelfs kunnen zeggen tot deze berg, verheffen en in de zee geworpen, en het zal gebeuren. (Matteüs 21: 21)

Tegen degenen die twijfelen moet u genadig te zijn (Judas 1: 22)

Bron: 46 Bijbelverzen over twijfel.

Nee, ik ben niet van Charlie

kroon van doornen

Vrijheid van meningsuiting is iets kostbaars dat we onze maatschappij moeten beschermen. We moeten het recht voor om onze standpunten te uiten. Het is een voorwaarde voor een democratische samenleving. Maar de vrijheid van meningsuiting is iets dat ook kan worden misbruikt. Een van de dingen die Jezus Christus ging door, die deel uitmaakte van zijn lijden voordat hij een pijnlijke dood onderging was dat hij werd bespot. De spot was zowel verbaal als fysiek. Jezus werd bespot omdat hij erkend dat hij de koning van de Joden was en had een doornenkroon ingedrukt op zijn hoofd en een gelegd op hun schouders mantel. Hoe moeten wij als christenen gedragen tegenover onze medemensen? Ja, Jezus niet critici in elk geval.
Ja, al geef ik mijn lichaam om te worden verbrand, en de liefde niet had, zou dit me niets. (1 Koeien 13: 3)

Om hun mening, de vrijheid van meningsuiting uit te drukken, maar om te bespotten, dwz vorm, is geen vrijheid van meningsuiting. We moeten respect voor onze medemens, wat niet betekent dat we noodzakelijkerwijs eens met hen in hun mening of overtuiging te tonen. Als leden van De Kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen, weten we dat we op zo'n manier dat we de aanwezigheid van de Heilige Geest te leven. Paul uitdrukt in lof van de liefde die het maakt niet uit wat we doen, als we het niet in de liefde niet doen.

Soms is dat mijn twee jongens elkaar gehinderd. Een van hen kan lopen huilend naar me toe en klagen over hoe hij werd geschopt en geslagen door haar broer. Dergelijke terrorisme is niet in onze familie geaccepteerd, maar op hetzelfde moment, vraag ik, natuurlijk, waarom de voormalige broer van de andere getroffen. Het antwoord is vaak dat de soorten en trappen vormen een reactie op een mondelinge provocatie. Provocatie heeft niet het recht om wraak te nemen geven, maar provocatie op zich is niet goed. Als moeder berispt ik zowel mijn jongens. Beiden hebben verkeerd gehandeld. Dan is er natuurlijk geen excuus voor terrorisme, maar dat er een recht op spot te legitimeren.

In Zweden, heb je het recht om te denken en te zeggen bijna alles wat je maar wilt. U hebt het recht om jezelf te uiten op de radio, op televisie en op het web. De vrijheid van meningsuiting staten van deze rechten. Er is ook wat niet te doen, zoals laster of belediging van een ander persoon. (Bron: riksdagen.se )

Ja, wat je zegt over de bovenstaande citaten? Nou, degenen die het recht te schenden pleiten geloven dat ze schenden Mohammed - die dood is. Maar als Mohammed dood is, hoe kan hij worden beledigd? Natuurlijk, is niet gericht tegen de bespotting van een dode persoon niet kan worden overtreden zonder dat de spot gericht op de doelgroep die beledigd voelt; degenen die geloven dat Mohammed Gods ware profet.Frågor dat dit niet eenvoudig en ik merk in diverse fora dat de opvattingen over de vrijheid van meningsuiting verschillen tussen de leden van de kerk. Alle niet naar kijken als ik. Wij zijn lid van de kerk en naar de tempel, maar onder meer convenanten die onder andere betekent dat we tweede people.Although Ik kan tot op zekere hoogte versnipperd voelen in termen van, bijvoorbeeld, satire kunstwerk niet mogen bespotten. Mijn oom duurde enkele jaren Gothenburg Handel en Sjöfartstidning. Het tijdschrift werd onder andere bekend om zijn satire tekeningen van het nazisme in 1930 eeuw. Met behulp van verschillende middelen om vreemdelingenhaat te bestrijden en racisme voelt niet vreemd voor mij, maar de religie van de mensen spotten is gewoon verwerpelijk. Hij die zonder zonde is, kan de eerste steen werpen.https://www.lds.org/new-era/1974/08/a-serious-look-at-humor?lang=eng

Zelfmoord ontneemt je de mogelijkheid om alles om beter te worden

zelfmoord Zeker, deze foto is goed en belangrijk? "Zelfmoord neemt niet weg dat het leven nog erger zou kunnen zijn. Zelfmoord verwijdert de mogelijkheid om ooit het leven om beter te worden. "

Ik heb deze afbeelding als een fb status van enige tijd geleden, en vandaag kreeg ik nog een link naar een chat site voor iedereen die overweegt zelfmoord. Hoe belangrijk het is dat we deze informatie, want wie weet wie slecht voelt nu delen?

https://mind.se/chatta/

Een tijdje geleden heb ik gereageerd op een gesloten website voor familieleden van mensen met het Asperger-syndroom, evenals degenen die zich zijn gediagnosticeerd. Een van mijn kinderen aspergers dus daarom ben ik een lid van de groep. Een jonge kerel uitdrukken hoe erg hij voelde en ik eigenlijk schreef een reactie dat hij belangrijk was en dat hij zelf houding moet veranderen aan zichzelf. Soms is het genoeg om te beseffen dat ze hun aanpak moeten veranderen, zullen velen het geloof helpen in God en dat er een betekenis aan het leven, maar voor sommigen is het meer serieuze en vereist psychiatrische hulp. Ikzelf ben erg dankbaar dat ik heb geleerd door mijn kerk die we hebben vrije wil in ons leven en dat we onze houding moeten veranderen als het is destructief. Boven alles, ik ben dankbaar voor mijn geloof en voor het doel en de liefde die hij me geeft. Het is zo saai in de Zweedse samenleving, we hebben al het materiaal in overvloed, we hebben zekerheid, onderwijs en gezondheidszorg. Maar we hebben niet een deel van het water die nooit opdroogt, dat ons niet dorstig weer maakt nemen. Alleen Christus kan ons dat geven. Ik ben ook dankbaar dat een lid van een kerk zijn waar een psychische aandoening is niet beschamend gecoat en genegeerd, maar serieus genomen. We zijn niet alleen aanbevolen geestelijke steun, zijn we ook aangemoedigd om professionele hulp te zoeken.